La dolce far niente, letterlijk "het zoete niets doen" en vrijvertaald "het zalige niets doen" .....dat is wat wij twee weken lang hebben gedaan in het prachtige Italie.
Vorige week maandag zijn we weer terug gekomen na twee weken genieten. Wat een luxe is dat, elke dag dat je op staat, is er een stralend blauwe lucht, je kunt lekker de hele dag buiten zijn, buiten eten, lezen, en tot 's avonds laat met de kinderen op de veranda zitten kletsen en spelletjes doen.
We gingen met gemengde gevoelens op vakantie, ik maakte me toch wat zorgen om de gezondheid van mijn man.
In mei is hij opgenomen in het ziekenhuis met een enorme bloeddruk en net voor de vakantie waren alle onderzoeken afgerond, en had hij een gesprek met de cardioloog en de neuroloog.
De neuroloog vertelde dat hij zeer waarschijnlijk een klein herseninfarct heeft gehad, het is niet met 100% zekerheid te zeggen omdat niet alle beelden van de mri het even duidelijk laten zien. Ze gaan er wel van uit dat hij het heeft gehad, mede gezien de klachten die hij nog heeft.
Hij heeft nog steeds last van zijn linkerbeen, hij heeft steeds een soort tintelingen en hij heeft geen gevoel in zijn huid, en daarnaast voelt hij geen koude, alles wat koud is, voelt bij hem juist heel warm aan, alsof zijn huid in brand staat, heel raar.
We hebben het uitvoerig gehad over de vakantie naar Italie, dat zou op zich geen probleem zijn, mits hij niet de hele weg zelf zou rijden. Dus zei ik heel stoer, dat komt wel goed, dan rijd ik toch het grootste gedeelte?
Maar ik moet toe geven, ik kreeg toch een beetje buikpijn net voor we vertrokken, ik rijd nl heel weinig en als ik al rijd is het hier in de buurt (en dus bijna nooit op de snelweg) en ik rijd altijd in mijn eigen koekblikje, de auto van mijn man is bijna twee keer zo groot :-).
Maar, en ik ben best een beetje trots op mezelf, ik heb het toch gedaan, we moesten ruim 1300 km rijden en het grootste gedeelte heb ik gereden, en ik vond het nog leuk ook :-). Ik heb even een benauwd momentje gehad toen ik op de autostrada bij Milaan reed, wat een drukte daar en die Italianen racen aan alle kanten aan je voorbij, toen zat ik wel even met het zweet op de rug en klotsende oksels achter het stuur :-).
Maar we zijn veilig aangekomen en we hebben het heel fijn gehad!
En ik ben niet zo van de standaard souveniers, maar de woonbladen daar kan ik niet weerstaan, ze hebben zo veel verschillende soorten en allemaal even mooi, ik heb nog niet eens alle verschillende bladen mee genomen, maar ik vond het zo wel genoeg :-).
Van mijn man heb ik dit heerlijke geurtje gekregen, al vast voor mijn verjaardag, het ruikt heerlijk en het is een mooie herinnering aan een fijne vakantie!
Lieve groet,
Yolanda
